از مدیریت مبتنی بر داده تا حاکمیت دیجیتال هوش مصنوعی، نفت جدید است
به گزارش گوپا، در عصر گذار از اقتصاد سنتی به اقتصاد دانش بنیان، هوش مصنوعی دیگر یک انتخاب نیست، بلکه ضرورتی استراتژیک برای بقا و پیشرفت است.
به گزارش گوپا به نقل از خبرنگاران جوان، مرتضی امینی عضو هیئت علمی موسسه آموزشی عالی علوم شناختی در گفت و گو با خبرنگار باشگاه خبرنگاران جوان ضمن اشاره به جایگاه هوش مصنوعی در قرن بیست و یکم اظهار داشت: با گذار از منابع انسانی سنتی به منابع مبتنی بر داده، هوش مصنوعی به عنوان ابزاری قدرتمند برای بهینه سازی تصمیم گیری های مدیریتی، کاهش هزینه های زمانی و تحول در ساختار های حکمرانی ظهور کرده است؛ گذری که در آن «داده» جایگزین «نفت» به عنوان موتور محرک قدرت حاکمیتی شده است.
او اضافه کرد: هوش مصنوعی که از پیوند علوم کامپیوتر و علوم شناختی پدید آمده، در واقع تلاشی است برای بازآفرینی توانایی درک، یادگیری و حل مساله در ماشین ها. اگر طبق تعریف «پیتر دراکر»، مدیریت یعنی «تبدیل بهینه منابع به نتایج»، هوش مصنوعی این فرایند را با تغییر ماهیت منابع از «نیروی انسانی محض» به «دانش و داده های تحلیل شده» سرعت می بخشد.
امینی اظهار نمود: یکی از حیاتی ترین وظایف یک مدیر، «تصمیم گیری» است. هوش مصنوعی با ایفای نقش یک دستیار هوشمند، نه فقط در انتخاب مسیر های درست، بلکه در تعیین «کار هایی که نباید انجام داد» هم به مدیران کمک می نماید. این ابزار با بهینه سازی فرایند تصمیم گیری، می تواند دقت را افزایش و ریسک های محاسباتی را کم کند.
او افزود: کاربرد هوش مصنوعی در مدیریت، صرفا به مفهوم کاهش هزینه های مالی نیست؛ بلکه «خرید زمان» یکی از بزرگترین موفقیت های آن است. سازمان های پیشرو جهانی از هوش مصنوعی استفاده می نمایند تا زمانِ درگیر در فرایند های تکراری را به حداقل برسانند؛ به صورتی که هوش مصنوعی می تواند معادل یک روز کاری کامل از پنج روز کاری هفته را به مدیران بازگرداند.
عضو هیئت علمی موسسه آموزشی عالی علوم شناختی خاطرنشان کرد: قبل از رسیدن به مرحله تحلیل، هوش مصنوعی نقش کلیدی در مرحله «پاکسازی و اعتبارسنجی داده ها» ایفا می کند. این فناوری با حذف داده های زائد، بی ارزش یا مخرب و ارزش گذاری دقیق تر داده ها (مانند تحلیل اثرگذاری رسانه های اجتماعی)، بستری سالم برای تصمیم گیری های راهبردی فراهم می سازد.
از مدیریت شرکت ها تا حکمرانی ملی او اظهار داشت: باآنکه کاربرد هوش مصنوعی در سطح شرکت ها بحث کاهش هزینه است، اما در سطح «حکمرانی»، مبحث به «خلق ارزش ملی» و مدیریت خیر عمومی تغییر می کند. در این سطح، هوش مصنوعی به ابزاری برای پیش بینی مسیر آینده کشور ها و مدیریت منابع ملی تبدیل می شود که هر تصمیم در آن، هزینه ها و منافع عظیمی برای جامعه به همراه دارد.
سرمایه گذاری میلیاردی و لزوم ساختار های نظارتی امینی اضافه کرد: روند جهانی نشان داده است که سرمایه گذاری در هوش مصنوعی با سرعتی خیره کننده درحال افزایش است. در صورتیکه بازاری دو تریلیون دلاری درحال ایجاد است و قدرت های جهانی میلیارد ها دلار در این عرصه سرمایه گذاری می کنند، نیاز به ساختار های نهادی مانند «سازمان یا شورای عالی هوش مصنوعی» بیشتر از پیش احساس می شود تا متخصصان و جوانان بتوانند در این حوزه به رقابت بپردازند.
برای درک جایگاه هوش مصنوعی، باید آنرا در سه لایه بررسی کرد:
۱. لایه کاربردی: اپلیکیشن ها و ایجنت هایی که در دسترس عموم هستند.
۲. لایه زیرساختی (مدل های بنیادی): مدلهای زبانی بزرگ (LLM) که در محیط های دانشگاهی و پژوهشی درحال توسعه هستند.
۳. لایه سخت افزار: بخش بسیار پرهزینه و راهبردی شامل مراکز داده (Data Centers) که نیازمند حمایت های دولتی گسترده است.
داده؛ جایگزین نفت در اقتصاد جدید بالاخره، قدرت حاکمیتی در قرن حاضر، نه در ذخایر نفت، بلکه در توانایی استخراج و مدیریت داده ها نهفته است. توسعه مراکز داده و تسلط بر فناوری های هوش مصنوعی، تعیین کننده جایگاه یک کشور در نظم نوین جهانی خواهد بود.
منبع: گوپا
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب