چین چطور به قدرت رباتیک جهان تبدیل شد؟
به گزارش گوپا، چین ظرف یک دهه، رباتیک را از رقابتهای دانشگاهی و نمایش های فناورانه به یکی از صنایع استراتژیک خود تبدیل نموده است.
از رقابتهای رباتیک چین بعنوان «المپیک روبات ها» یاد می شود؛ اما برعکس المپیک انسانی، در این رقابتها تقریبا تمام مدال ها به تیم های چینی می رسد.
در طول یک دهه گذشته، مسابقات رباتیک در چین به ویترینی برای نمایش پیشرفت های این صنعت تبدیل گشته اند؛ صنعتی که حالا با سرعت زیادی درحال رشد است و موفقیت آن به علت قرار گرفتن رباتیک در لیست صنایع استراتژیک مورد توجه رئیس دولت چین، شی جین پینگ، اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
آن چه زمانی رقابتی ساده میان تیم های دانشگاهی و دوست داران به رباتیک بود، حالا به یک نمایش ملی تبدیل گشته که رسانه های دولتی چین هم آنرا پوشش می دهند. این مسابقات همین طور کم کم به میدان آزمایشی شرکت های تجاری تبدیل گشته اند تا نشان دهند محصولات رباتیک آنها فراتر از نمایش های جذاب، در دنیای حقیقی هم کاربرد دارند.
پنجمین دوره پنج روزه «بازی های جهانی روبات های انسان نما» که جدید ترین و بزرگ ترین شکل این رقابت هاست، روز شنبه در پکن شروع شد.
۱۹۹۹ تا ۲۰۱۴؛ رباتیک بعنوان ورزش دانشگاهی مسابقات رباتیک در چین ابتدا با بودجه های محدود و با حمایت یک انجمن صنعتی و دولت محلی فوجیان برگزار می شد و بیشتر شرکت کنندگان را تیم های دانشگاهی تشکیل می دادند. فضای این رقابتها بیشتر شبیه یک پروژه علمی بود تا نمایشگاهی برای شرکت های بزرگی که بعد ها در صنعت رباتیک چین ظهور کردند.
در یکی از این رقابت ها، روبات های کوچک چرخ دار در مسابقه فوتبال با یکدیگر رقابت می کردند. این روبات ها از قابلیت های محدودی برای حرکت خودکار از پیش برنامه ریزی شده استفاده می کردند تا از مواجهه با یکدیگر جلوگیری کرده و توپ را پیدا کنند.
۲۰۱۵؛ رباتیک به «جواهری ارزشمند» تبدیل شد در سال ۲۰۱۵، پکن میزبان اولین «کنفرانس جهانی ربات» بود؛ رویدادی که نشان داد صنعت رباتیک به یکی از اولویت های ملی چین تبدیل گشته است. یک سال قبل از آن، شی جین پینگ، رباتیک را «جواهری ارزشمند» در عرصه تولید پیشرفته توصیف کرده بود.
در نمایشگاه سال ۲۰۱۵، روبات های متحرک در یک نمایش بدمینتون با یکدیگر رقابت کردند؛ آنها مسیر حرکت توپ را تشخیص می دادند و آنرا برمی گرداندند. این نمایش برای تماشاگران جذاب بود، اما هنوز نمی توانست یک تحول فناورانه بزرگ محسوب شود.
این روبات ها از سنسور های تصویری فاصله سنج استفاده می کردند که در دهه ۲۰۱۰ توسعه یافته بودند؛ فناوری ای که خود بر پایه شیوه های قدیمی تر برای پیش بینی مسیر حرکت اشیا بنا شده بود.
۲۰۲۳؛ از لابراتوار به خانه تا سال ۲۰۲۳، «کنفرانس جهانی ربات» به یکی از رویداد های مهم برای شرکت های بزرگ تبدیل گشته بود تا نوآوری های خویش را به نمایش بگذارند و توجه بازار را جلب کنند.
در همین دوره، توجه ها بیشتر از گذشته به مزیت رقابتی چین در قیمت پایین تر روبات ها معطوف شد. سگ رباتیک «سایبرداگ» شرکت شیائومی در یکی از نمایشگاه ها جمعیت زیادی را به خود جذب کرد که با تلفن های همراه از آن فیلم می گرفتند.
سایبرداگ که ابتدا بعنوان یک پلت فرم برای دوست داران و توسعه دهندگان عرضه شده بود، هنگام واردشدن به بازار حدود ۱۵۰۰ دلار قیمت داشت؛ در حالیکه روبات چهارپای «Spot» شرکت بوستون داینامیکس بیشتر از ۷۵ هزار دلار فروخته می شد.
۲۰۲۵ و ۲۰۲۶؛ از شروعی پر از شکست تا یک جهش بزرگ در آوریل ۲۰۲۵، روبات های انسان نما در کنار دوندگان انسانی در اولین نیمه ماراتن روبات ها در جهان که در پکن برگزار شد، قرار گرفتند.
مهندسان در کنار روبات های خود می دویدند تا در صورت بروز مشکل بتوانند وارد عمل شوند. تنها قسمتی از روبات هایی که مسابقه را شروع کردند، توانستند به خط پایان برسند. برخی حتی در خط شروع زمین خوردند و تعدادی دیگر تنها چند متر بعد از شروع مسابقه به نرده ها برخورد کردند.
اما یک سال بعد، شرایط کاملا متفاوت بود. در دومین نیمه ماراتن پکن، یک روبات Unitree H۱ بدون همراه انسانی در راه پایانی مسابقه دوید.
طبق گزارش رسانه های دولتی چین، از بیشتر از ۱۰۰ تیم رباتیک حاضر در رقابتهای سال ۲۰۲۶، ۴۷ تیم توانستند مسابقه را به پایان برسانند.
یکی از چشمگیرترین عملکرد ها مربوط به روبات انسان نمای شرکت چینی تولیدکننده موبایل «آنر» بود. این روبات که «Flash» نام داشت، نیمه ماراتن را کاملا خودکار و در مدت ۵۰ دقیقه و ۲۶ ثانیه به پایان رساند؛ زمانی که تقریبا هفت دقیقه سریع تر از رکورد جهانی انسان ها بود که تنها یک ماه پیش ثبت شده بود.
تحلیل گران و مدیران صنعت، این پیشرفت سریع و گسترده را نتیجه رقابت شدید در زنجیره تامین رو به رشد رباتیک چین، حمایت های دولتی و کاهش هزینه قطعات می دانند.
نقش دولت چین هم در این پیشرفت ها کاملا مشهود بوده است. برنامه پنج ساله پکن برای صنعت رباتیک که در سال ۲۰۲۱ تدوین شد، وعده ارایه یارانه، معافیت های مالیاتی برای تحقیقات و تامین مالی را داده بود و هدف آن تبدیل چین به «منبع جهانی نوآوری در فناوری رباتیک» بود.
۲۰۲۶ به بعد؛ آزمون دست های رباتیک در سال ۲۰۲۶، «بازی های جهانی روبات های انسان نما» یک چالش جدید را هم به رقابتها اضافه کرده اند: رقابت دست های رباتیک.
روبات ها باید در انجام کار های دقیق و ظریف، همچون بستن پیچ، باز کردن بطری و برداشتن مهره های کوچک با موچین، از نظر سرعت و دقت با یکدیگر رقابت کنند.
بگفته تحلیل گران، ساخت دستی که بتواند با دقت و ظرافت دست انسان کار کند، یکی از پیچیده ترین چالش ها در راه ساخت روبات انسان نمای کاربردی است.
تغییر تمرکز مسابقات از نمایش قابلیت های روبات ها به انجام وظایف حقیقی، نشان دهنده بزرگ ترین چالش صنعت رباتیک چین است؛ صنعتی که حالا شرکتها و محصولات مختلفی در آن حضور دارند و باید ثابت کنند نمونه های اولیه روبات ها واقعا می توانند در دنیای حقیقی کار کنند.
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب